Cantat levert prestatie van niveau
Concert operakakoor Westfrisia Cantat o.l.v. Wim Dijkstra. M.m.v. Irene Maessen (sopraan), Livio Gabrielli (tenor), Hans de Vries (bas-bariton) Willem Woestenburg (begeleiding), bijgewoond op zondag 14 november in de kerk van Onderdijk.
Op het programma stonden diverse operakoren, de tweede helft van de middag was gereserveerd voor de kennismaking met de opera I Lombardi van Guiseppe Verdi. Het concert opende met Il Trovatore van Verdi. Vedi, la foschce nocturne spoglie, een geliefd werk, dat uitblonk door zijn virtuoze begeleiding.
Meteen daarna zong het koor iets vroegere muziek, het Vedeste? uit Donizettis Maria Stuarda waarin de zorg om het lot van Mary Stuart evenwichtig werd bezongen. Het Duitstalige Seht, wie schön, wie an Wurde reich uit Glucks Iphigenie en Aulide klonk meer ingetogen, afstandelijker dan de Italiaanse koormuziek, geheel trouw aan deze in de klassieke Oudheid spelende opera. Soberheid, rust en distantie werden hier vertaald in gepolijste zang, fraaie dynamiek en een goede verstaanbaarheid. Voor de sopraan en tenor was het duet Esulti pur la barbara van Donizetti, dat mooi en heel guitig werd gezongen.
De kennismaking met basbariton Hans de Vries kwam in Nabucco van Verdi, samen met Westfrisia Cantat bracht hij Gli arredi festivi... Ten gehore, een vertolking die stond dankzij goede timing, goede dictie en enthousiasme bij koor en solist. Na de pauze was het tijd voor I Lombardi van Guiseppe Verdi, de Lombardijnen in de eerste Kruistocht. Van de vier bedrijven die deze opera kent, klonken zondagmiddag vooral het eerste en vierde bedrijf, in totaal negen delen. Wel de scenes waarin iets gebeurt in de muziek, waardoor de globale loop, de lading van deze opera duidelijk wordt. En die lading, dat is nogal wat, een persoonlijk drama van de vrouwelijke hoofdpersoon Giselda, een langdurige familievete die wordt opgelost en vooral, dankzij de vijf indringende koren uit het vierde bedrijf, het beleg voor en de slag om Jeruzalem. Het werd geen opera-concertante, daarvoor waren de tijd en ruimte waarbinnen het libretto speelt, te groot en te divers. Dankzij de aaneenschakeling van koren en schitterend gezongen solostukken kreeg de uitvoering ervan echt allure.
Het grote geheel, daar draaide het om en dat was bij dirigent Wim Dijkstra in goede handen. Hij dirigeerde, dicteerde en stuurde koor en solisten naar een prestatie van niveau. Zonder de begeleiding van Willem Woestenburg was dat natuurlijk niet gelukt, zijn begeleiding vormde een onmisbare schakel in deze aaneenschakeling van mooie, emotionele muziek.
